Światło fascynuje ludzi od wielu wieków. W czasach starożytnych uważano, że widzimy dlatego, że to nasze oczy emitują promieniowanie. Platon podważył powyższe stwierdzenie zadając pytanie: Dlaczego zatem nie widzimy w nocy? Kolejnym krokiem milowym w badaniach była definicja Newtona, określająca światło jako strumień cząstek, mimo dowodu świadczącego o jego falowej naturze, jakim było rozszczepienie światła w pryzmacie na tęczę barw. Dziś światło definiowane jest znacznie szerzej. Jednocześnie jako fala elektromagnetyczna i strumień zwany fotonami. Promieniowanie elektromagnetyczne dzieli się na promieniowanie: gamma, X, ultrafioletowe, widzialne, podczerwone, mikrofalowe i radiowe.

Naturalną pułapką dla promieniowania elektromagnetycznego są czarne dziury. Fascynowały naukowców od zawsze. W ostatnim czasie naukowcy z ośrodka CERN za pomocą Wielkiego Zderzacza Hadronów wytworzyli sztuczne czarne dziury w wyniku kolizji dwóch przeciwbieżnych strumieni cząstek. Otrzymane czarne dziury miały rozmiary rzędu kwadryliardowych części metra i nie było możliwe ich zbadania. Naukowcy francuscy zaproponowali pułapkowanie fotonu promieniowania mikrofalowego za pomocą wnęki rezonansowej.

Pozwoliło to przeprowadzić nieniszczące badania zliczania fotonów, rejestracji ich kwantowych skoków pola oraz rekonstrukcji stanów kwantowych promieniowania. Technologia użyta przy budowie wnęki rezonansowej pozwoliła również na zbadanie dekoherencji stanów kwantowych promieniowania co umożliwiło badaczom obserwowanie nie jako procesów towarzyszących przejściu pomiędzy światem fizyki klasycznej i kwantowej. Badania te pozwoliły również na weryfikację podstawowych założeń teorii informacji kwantowych, co jest szczególnie ważne w przypadku dalszego rozwoju tej gałęzi wiedzy. Zrozumienie mechanizmów teorii informacji kwantowej jest niezmiernie istotne z punktu widzenia budowy w przyszłości super szybkich komputerów kwantowych.

Należy pamiętać, że w klasycznym komputerze informacja jest przekazywana poprzez bity, a ich ilość uzależniona jest od długości informacji. W przypadku komputerów kwantowych, które pracują w oparciu o bity kwantowe, szybkość polega na przekazaniu całej informacji za pomocą jednego bitu kwantowego. Dotychczas najlepsze rezultaty w dziedzinie komputerów kwantowych osiągane były z wykorzystaniem technologii NMR.